ម្តាយជាស្រ្តីមេម៉ាយខំតស៊ូលក់ត្រីរកលុយ រហូតកូនរៀនចប់ក្លាយជាអ្នកជំនួញបែរជាធ្វើអោយរឿងមួយអោយម្តាយរហូតទឹកភ្នែកទំាងមិនដឹងខ្លួន!

អ្នកស្រី ចិន នូវ អាយុ 55 ឆ្នាំ ដែលគាត់មានមុខរបរជាអ្នកលក់ត្រីនៅក្នុងទីផ្សារ ដែលមិនអាចរកប្រាក់ចំណូលបានច្រើនការនោះទេ។តែទោះជា យ៉ាងណាអ្នកស្រីនៅតែតស៊ូរកលុយឲ្យកូនប្រុសគាត់ទៅសាលាពេទ្យ។អ្វីដែលកាន់តែលំបាកនោះគឺ ជីវិតបានតានតឹងខ្លាំងណាស់ ដើម្បីលើកកម្ពស់កូនប្រុសរបស់គាត់ទោះបីអ្នកស្រីជាស្រ្តីមេម៉ាយក៏ដោយ។សម្រាប់អ្នកស្រីមានឆន្ទៈធ្វើអ្វីៗដើម្បីប្រាកដថាកូនប្រុសរបស់គាត់ អាចទទួលបានជីវិតល្អប្រសើរ។

ជារៀងរាល់ថ្ងៃគាត់ បានចាកចេញពីផ្ទះរបស់នាងអស់ជាច្រើនម៉ោងទៅផ្សារដើម្បីលក់ត្រី។សូមបញ្ជក់ផងដែរថា ក្រៅពីការងារដែលលំបាកដែល ធ្វើរាល់ថ្ងៃ​ គាត់ក៏មានបញ្ហាបេះដូងផងដែរ។ការងារនេះជាអ្វីគ្រប់យ៉ាងតែងាយស្រួល ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយអ្នកស្រីបានប្រមូលកម្លាំងនិងភាព ក្លាហានរបស់គាត់ដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមគ្រួសាររបស់គាត់។

តាំងតែពីគាត់បានដឹងថាប្តីរបស់គាត់បោកប្រាស់ហើយទៅមានគ្រួសារថ្មី គាត់មិនដែលមើលទៅក្រោយវិញទេ។ បន្ទាប់មកគាត់បានលក់ត្រីនៅ​លើទីផ្សារហើយមិនដែលសុំជំនួយពីប្តីគាត់ទេ។ថ្ងៃធម្មតារបស់គាត់រួមបញ្ចូលទាំងការស្នាក់នៅផ្សារម្តងទៀតប្រសិនបើមានត្រីជាច្រើនត្រូវទុកលក់ឱ្យម៉ូយ ជួនកាលរហូតដល់ម៉ោង 5 ឬ 6 ល្ងាច។ បន្ទាប់ពីលក់អស់ទើបគាត់ត្រលប់មកផ្ទះវិញហើយត្រលប់មកផ្សារវិញនៅម៉ោង 5 ព្រឹកនៅព្រឹកបន្ទាប់។

អ្វីក៏ដោយដែលកើតឡើងយើងទាំងពីរនាក់ម្តាយកូនអាចធ្វើការរួមគ្នាបាន។ អ្វីដែលសុបិនដែលអ្នកមានអ្នកអាចសម្រេចវាបាន ។មានថ្ងៃដែលនាងរកប្រាក់បានដល់ 19 ដុល្លារ ក្នុងមួយថ្ងៃប៉ុន្តែក៏មានថ្ងៃដែលនាងរកប្រាក់បានតិចតួចដែរ។ ដោយសារតែស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួក គេមានពេលខ្លះកូនប្រុសរបស់អ្នកស្រីចង់បោះបង់ចោលការសិក្សាព្រោះពួកគេមិនមានលទ្ធភាពបង់ថ្លៃសិក្សា។

ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយគាត់អាចបញ្ចប់វគ្គសិក្សា 4 ឆ្នាំរបស់គាត់បើទោះបីជាគាត់ចំណាយពេល ៤ ឆ្នាំដើម្បីបញ្ចប់ការសិក្សា។ក៏ប៉ុន្តែគាត់តែងតែជំរុញឱ្យកូនរបស់គាត់សម្រេចសុបិន្តចង់ក្លាយជាអ្នកជំនួញ អរគុណចំពោះការលះបង់របស់គាត់ និងកូនប្រុស បានបញ្ចប់ការ សិក្សាពីសាកលវីទ្យាល៍យ ផ្នែក ជំនួញនិងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ។

ច្រើនឆ្នំាកន្លងផុតទៅ កូនប្រុសរបស់គាត់បានក្លាយជាជំនួញមួយរូបដែលមានមុខមាត់ម្នាក់នៅក្នុងសង្គម ដោយគាត់បានទទួលជោគជ័យក្នុងផ្នែកជំនួញរបស់គាត់។អ្វើដែលសំខាន់គាត់តែងតែមើលថែរក្សាម្តាយរបស់គាត់ ។ថ្ងៃមួយគាត់បានធ្វើអោយម្តាយរបស់គាត់រំភើបរហូតស្រក់ទឹកភ្នែកដោយមិនដឹងខ្លួនដោយគាត់បានបំពេញក្តីសុបិន្តរបស់ដោយគាត់ផ្តល់អាហារូករណ៏ជាច្រើនដល់និស្សិតក្រីក្រជាច្រើននាក់ ក្នុងភូមិដែលជួបការលំបាកដូចគាត់កាលពីមុន។

តម្លៃអប់រំ៖ត្រូវចែករំលែកធនធានទៅកាន់អ្នកក្រខ្សត់ និងកុំភ្លេចអ្នកមានគុណត្រូវបីបាច់ថែរក្សាគាត់ដោយប្រកបដោយយកចិត្តទុកដាក់។

shares